الشيخ حسين المظاهري
116
عصاره دين (فارسى)
احكام غصب مسأله 470 غصب آن است كه انسان ، مال يا حقّ كسى را بىجهت ببرد ، گرچه آن شخص متوجّه نشود . و اين يكى از گناهان بزرگ است كه خداى متعال از آن نمىگذرد ، مگر صاحب حق در روز قيامت راضى شود كه به ازاى حقّ خود ، از اعمال نيك غاصب به او بدهند يا از عقاب او بكاهند و بر عذاب غاصب بيفزايند . بنابراين اگر كسى مرتكب غصب شد ، بايد هرچه زودتر حق را به صاحب آن برگرداند و يا او را راضى كند . مسأله 471 كمكارى يا بدكارى در دوائر دولتى ، شركتها و كارخانجات ، ضمان آور و از گناهان بزرگ است و در ادارهها ، چون موجب تضعيف نظامجمهورى اسلامى است ، گناه مضاعف دارد . مسأله 472 ايجاد مزاحمت در اماكن و معابر عمومى نظير پارككردن اتومبيل در جايى كه مزاحم ديگران باشد و يا تنگكردن و بستن پيادهرو به واسطهء خريد و فروش و يا گذاشتن ويترين و اجناس در بيرون مغازه ، حرام است و اينگونه مزاحمتها هرچه زودتر بايد رفع شود . مسأله 473 نشستن به جاى ديگران در اماكن عمومى مانند مسجد و مدرسه ، غصب است و گناه آن بزرگ مىباشد . مسأله 474 ترقّى و افزايش قيمت مال غصب شده و منفعت آن ، متعلّق به صاحب مال است . مسأله 475 اگر غاصب در زمين غصبى زراعت كند يا